De Field Spaniel wordt helaas vaak over het hoofd gezien als jachthond. Terwijl het van oudsher wel degelijk een zeer goede jachthond is.

De field wordt veel gebruikt als jachthond in dichte begroeiing. Dit omdat het een sterk gebouwde hond is met een dikke huid. Ze zijn erg wendbaar en hebben zeer goed ontwikkelde neus. Ze hebben een uithoudingsvermogen waar je u tegen zegt, ze gaan de hele dag door als dat moet. Hun specialiteit is dan ook de konijnenjacht.

Met onze field Bess ben ik begonnen als pup bij de hondenschool van Anke Bogaerts (destijds). Hierdoor is ze al vroeg in aanraking gekomen met wild, water, speuren, dekking enz.

Doordat ik haar al van jongs af aan in aanraking heb laten komen met alle facetten van de jacht dus ook het waterwerk en het apporteren, is Bess uitgegroeid tot een zeer goede jachthond die zowel geschikt is voor de jacht in bossen als op het platteland.

Dit resultaat heb ik ook mede bereikt door de consequente KNJV training die ik met haar gevolgd heb. Ook al is dat misschien niet de ideale cursus voor een spaniël, je loopt namelijk het gevaar dat je de enthousiasme voor de jacht in de bossen er uit haalt.

Hier moet je zeker voor waken als je de KNJV training gaat volgen met een Field.

Ze kan uitstekend apporteren, om haar dit te leren heb je wel veel geduld en tijd nodig, omdat de field van nature snel afgeleid is. Maar ze zeggen altijd de aanhouder wint, zo ook hierbij. Ook het waterwerk is voor haar geen probleem, ze apporteert feilloos de geschoten eenden uit het kanaal.

Afgelopen winter is Bess mee geweest in de praktijk. We zijn meegeweest op hazen en fazantenjacht. Bess heeft zich volledig uitgeleefd in dichte gewassen zoals mosterdgewas, raketblad en bladramanas. Door haar grote uithoudingsvermogen heeft ze hele stuk van vele hectares groot in haar eentje uitgejaagd.

Verder heeft ze bewezen dat ze alles scherp in de gaten houdt en een uitstekende neus heeft. Op een gegeven moment werd een haas aangeschoten, deze was niet in een keer dood maar waarschijnlijk geraakt in een achterpoot.

Ik liep met Bess mee in de drift.

Op het moment dat Bess het schot hoorde ging ze zitten, haar zo aangeleerd, ze heeft de haas precies gevolgd tot in de sloot waarin hij verdween. Omdat de drift nog niet afgelopen was hebben we deze eerst uitgelopen en zijn de honden gaan nazoeken. Omdat Bess relatief jong was en eigenlijk niet voor vol werd aangezien door de andere jagers, omdat de Field nu eenmaal niet zo bekend is als jachthond, heb ik haar eerst aan de lijn gehouden en zijn de andere honden gaan zoeken.

Deze slaagden er niet in om de haas te vinden. Wij, ik en Bess hadden precies gezien waar de haas langs was gelopen/gekrummeld. Ik heb haar over de sloot gestuurd de laagte in waar de haas langs was gegaan. Bess sprint vooruit tegen de wind in om wind te halen. Op een gegeven moment komt ze onder wind en vindt feilloos het spoor van de haas. Met haar goede neus was het toen een fluitje van een cent om de aangeschoten haas in de sloot op de sporen.

Nadat ze hem gevonden had was ze zo trots als een pauw, aan haar kwispelen te zien, de haas heeft ze vervolgens geapporteerd. Ook al was dat een hele kluif, een natte haas.

Zo zie je maar weer de Field is als je er een beetje tijd in wil steken een uitstekende allround jachthond die voor verschillende jachten inzetbaar is.

Het is alleen geen voorstaande hond.

(C) Tekst Dorien Prins.